Ippekrites

Net van hypocrisie sluit zich rond Oostvaardersplassen

Er is veel te doen over de hoge sterfte deze winter onder de (grote) grazers van de Oostvaardersplassen. Zoals bekend wil staatsbosbeheer de natuur helemaal op haar beloop laten in dit mede daardoor unieke natuurgebied. Bij dat beleid hoort dat er in tijden van schaarste veel dieren sterven. Het aantal dieren overstijgt dan kennelijk de draagkracht van het gebied. Vorige week besteedde Eenvandaag in een tenenkrommend eenzijdig item aandacht aan het dierenleed. Aan het woord kwamen een CDA-er, een boer en een dierenliefhebber die allemaal vonden dat staatsbosbeheer de dieren niet zo mocht laten lijden. Ik bleef zitten met opgekropte vragen.

1) Het CDA, is dat niet die partij die mensen de zachte dood niet gunt? De partij die propageert dat mensen de beker van hun lijden tot de laatste druppel moeten leegdrinken? En nu zou een lid van zo'n partij zich ineens gaan opwerpen voor de zachte dood van lijdende dieren. Ja hallo zeg, hoe hypocriet kun je in Jezusnaam zijn?
2) Boeren, zijn dat niet die mensen die al hun koeien bij naam kennen, maar geen traan laten als zij naar de slachtfabriek worden afgevoerd, die wij met een fraai verdoezelend Frans woord abattoir noemen? De eindbestemming van hun dieren is allesbehalve een zachte dood maar eerder een apocalyptische nachtmerrie. En die boeren zouden zich dan ineens bekommeren om het sterven van dieren in het wild? Ja hallo zeg, hoe hypocriet kun je in Geertrui1233's naam zijn?
3) Dierenliefhebbers dan tenslotte, zitten er daar niet heel veel onder die gewoon vlees eten van gruwelijk in het slachthuis aan hun eind gekomen dieren? Moeten we niet ernstig aan hun oprechtheid twijfelen als zij niet minstens vegetarier zijn? Dus hallo zeg, als je de ogen sluit voor de wantoestanden in de vee-industrie, werp je dan niet ineens op als redder van het natuurdier, dat tenminste een natuurlijke dood kan sterven.

Voor alle duidelijkheid: het gaat me echt aan het hart als ik al die dode dieren zie in de Oostvaardersplassen. Zoals het me ook pijn doet als ik zie hoe leeuwen een gnoekalfje verslinden. Maar dat is de natuur, die is wreed. En het is misschien wel meer natuur dan kistkalveren die nooit een dagje in de wei gelopen hebben. Laten we ophouden met dat hypocriete gedoe en het experiment Oostvaardersplassen niet laten verworden tot het zoveelste veredelde hertenkampje.

De zwartgalligste der beursgoeroes

Ik heb wel eens het verwijt gehad dat ik zwartgallig ben of op z'n minst pessimistisch. Nou, vergeleken met beursgoeroe Tuur Demeester ben ik het zonnetje in huis. Kijk maar eens naar zijn voorspellingen voor de komende duizend dagen.

De tijd is rijp voor de gekozen premier

De opmars van de one-issue partijen die weinig kiezers trekken en de verschuivingen in het politieke landschap maken het steeds moeilijker om een stabiele regering te vormen. Althans, dat is algemeen de verwachting. Misschien is het dan nu tijd om een idee van stal te halen waar Nederland in het verleden vaak van gruwde: de gekozen premier. Men was, natuurlijk terecht, bang dat het dan te veel om de pesoon zou gaan en niet om de inhoud. Maar kijk eens naar de praktijk. Sinds Jan Marijnissen de SP niet meer aanvoert is het bergaf gegaan met de partij. Terwijl Agnes Kant toch bepaald een aanwezige persoonlijkheid is. Het gaat dus altijd al om de persoon en niet om de inhoud. Zelfs bij JP. Die grossiert immers in de romige vaagheden waar de christenen patent op lijken te hebben. En zoveel christelijk gestemde mensen zijn er kennelijk nog wel in Nederland, dat hij premier kan worden/blijven. De voors en tegens op een rijtje.

Voor. 1) Degene waar de bevolking het meeste vertrouwen in heeft wordt automatisch formateur. De koningin komt pas in beeld als het deze formateur niet lukt. Theoretisch heb je zo sneller een regering. 2) De gekozen premier heeft meer armslag om een zakelijk kabinet te formeren. Voor heikele punten moet per keer een meerderheid gezocht worden, die kan wisselen. De tweede kamer krijgt zo meer inspraak.

Tegen 1) Als er een premier gekozen wordt die niet tot de grootste partij behoort heb je een probleem. Een zakenkabinet is dan meer dan ooit de aangewezen oplossing. 2) De wens om premier voor iedereen te zijn zou tot vervlakking kunnen leiden. 3) De noodzaak om je als premier te profileren zou tot een sterkere polarisatie kunnen leiden.

Het is ook altijd wat in Almere

Gisteren werd de PVV de grootste partij van Almere. Dat is niet verbazend want de slogan hier is immers: het kan in Almere. Op de lokale zender zag ik de overwinningstoespraak van Geert zelf. Als eerste begon hij weer met haat zaaien tegen de "linkse kerk". Naarmate ik meer van hem zie en hoor bekruipt me steeds meer een gevoel van deja-vu. Ik zet vijf punten op een rijtje. 1) Een partij die geen leden kent en dus een leider heeft die slechts teruggefloten kan worden door de kiezers. Wat dan vervolgens niet meer kan als hij eenmaal 51% van de stemmen heeft. 2) De wens om te bezuinigen op cultuur. 3) Militarisering van de handhaving van de openbare orde ofwel van de politie. Althans zo interpreteer ik stadscommando's. 4) Moslims het land uit. Want dat blijkt uit toespraken voor eigen kring toch echt de bedoeling. Als Geert zegt dat hij niks tegen moslims heeft dan liegt hij keihard. 5) De politieke oppositie in een hoek drukken zonder te willen discussieren.

Hoe goed ik ook mijn best doe, ik kan een vergelijking met de begindagen van het Derde Rijk maar niet uit mijn hoofd krijgen. Twee jaar geleden vond ik deze vergelijking nog onzin. Maar bekijk de vijf punten nog eens. Zo begon het toen ook. En dan heb ik het nog niet over het feit dat degene die iets negatiefs zegt meteen een verzameling pistolen met munitie kan aanleggen. Heb echter het lef niet om mij van demonisering te beschuldigen. Er is maar een iemand die demoniseert en dat is Geert. Hoe wil je haat zaaien tegen moslims en linkse mensen anders noemen?